நம் காதல்..!!

பதினாறில் கவர்ச்சி... 

பதினெட்டில் மலர்ச்சி... 

இருபதில் இணைந்தோம்.. 

இணைந்த இரு வருடத்தில் பிரிந்தோம்.. 

பிரிந்த பாதியிலேயே புரிந்தோம்... 

புரிந்து விட்டுப் பார்த்த பின் 

தான் தெரிந்தது இனி 

பிரியவே இயலாதென...! 

விக்கல்

விக்கல் எடுக்கின்றது... 
தண்ணீர் 
குடிக்க மறுக்கிறேன் .... 
ஏன் என்றால் நினைப்பது - நீயாக 
இருந்தால் 
நிலைக்கட்டும் இன்னும் சில 
நிமிடங்கள்....

தவிப்பு!!!.

இரவு நேரப் பேருந்துப் பயணத்தின், 
ஜன்னலோர வெமண்மதி நீ - என்னுடனேயே 
பயணித்தாலும், எட்ட நின்று ரசிக்கத் தான் முடிகிறது. 
தொட்டுப் பேசிப் பழக முடியாத தவிப்பில், 
இரவைக் கொன்று புதைக்கும் 
குற்றவாளியாக நான்!!!....

சில மணி நேரங்கள்

நீ என்னுடன் பேசிக்கொண்டிருந்த சில மணி நேரங்கள் வினாடியாய் கழிந்தது! 

உனக்காக காத்திருக்கும் சில வருடங்கள் வினாடியாய் தெரிகிறது.

கல்லறையில்

என்னை காக்க வைப்பதிலே உனக்கு என்ன தான் சந்தோஷமோ 
சரி விடு 
காத்து கொண்டு இருக்கிறேன் 
நீ வருவாய் என.... 
இரண்டாம் ஆண்டு அஞ்சலி கொண்டாடும் எனது கல்லறையில்..!!!!

காதல் காலாவதி!

என் முகம் நீ பார்த்ததில்லையே என்றேன் 
உன் அகம் பார்த்திறுக்கின்றேனே என்றாய். 

என் குரல் நீ கேட்டதில்லையே என்றேன். 
உன் குணம் தெரிந்திருக்கின்றேனே என்றாய். 

என் நிறம் நீ அறிந்ததில்லையே என்றேன் 
உன் நினைவிலேயே அலைகிறேனே என்றாய். 


இறுதியாய்! 

என் விருப்பத்தை நீ விரும்பவில்லையா என்றாய் 
உன் செவி சேர்ந்திட மௌனமே கொண்டுள்ளேன் என்றேன். 

ஆனால்! 

இம்மௌனம் சம்மதம் சொல்வதற்கில்லை! 
உன் காதல் பயணத்தை முடித்திடவே!

புன்னகையில் கண் படக் கூடாதோ ?

ஹாய் டியர்..... 
உன் ஸ்மையிலுக்கு 
திருஷ்டிப் பொட்டு 
அடர்த்தியான ட்ரிம் மீசை...! 
சூப்பர்டா சூப்பர் கண்ணா ! 
சிரித்துக் கொல்லாதே.... 
சிக்கென்ற பருவப் பையா...!

ஒரு வார்த்தை

எந்த வார்த்தை பேசினால் 
மகிழ்வேன் என்று தெரிந்த அவனுக்கு 
அவன் கூறிய 
ஒரு வார்த்தையில் 
என் கண்கள் குளமாகியதை 
ஏன் உணர முடியவில்லை..

விக்கல்

விக்கல் எடுக்கின்றது... 
தண்ணீர் 
குடிக்க மறுக்கிறேன் .... 
ஏன் என்றால் நினைப்பது - நீயாக 
இருந்தால் 
நிலைக்கட்டும் இன்னும் சில 
நிமிடங்கள்....

வெண்ணிலா

மேகம் ஏறி 
தவழ்ந்து போகும் 
உலகம் சுற்றும் வாலிபன் 

பூமிக்கு 
திருஷ்டி கழிக்கும் 
ஓர் தூரத்துச் 
சொந்தம் 

எனக்கு அன்னமூட்டிய 
என்னவள் காட்டிய 
அலங்காரம் சூட்டிய 
வெள்ளித் தட்டு 

விடியும் வரை 
விளக்கேந்தும் 
இரவு தேசத்தின் 
ஓர் உறவு 

பூமிமகளின் நிழலை 
ஆடைசூட்டிய 
வானத்துப் பால்குடம் 

மேகத் திரையில் 
வானச் சிறையில் 
சாட்டை யறுந்த 
வெள்ளைப் பம்பரம் 

நிலாச்சோறு உண்ணும் 
குழந்தைகளெல்லாம் 
விரதமிருக்கும் 
அம்மாவசை அன்று 

முகவரியை துளைத்து 
தரையிறங்க தவிக்கும் 
விமானம்.

தத்தளிப்பு!!!

அலைகள் வந்து தொட்டுச் செல்லும் கடற்கரையில் 
உன்னைப் பற்றிய நினைவு நுரைகள் ஊறிய 
கரும்பாறையாய் நான்... 

வானத்தின் நீலமும், கடலின் நீளமும் 
ஒன்று சேரும் தூரத்துக் 
காட்சிப்பிழையாய் நீ... 

துடுப்புகளற்ற ஓடமாய் 
நடுவில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறது 
என் காதல்…!!!

காது மடல்...

என்
மூச்சு  காற்று

உன் காது மடலில்
வீ சும் போதும்...
என் நாவால்
வருடும் போதும்
சிலிர்த்தெழுந்து
என் மீது
உரசும்
தானாக
காதணிகளை உதிர்த்து...

என்னிடம்
அதிக முத்தங்களை
உன்
காதுகளும்
வாங்கிக் கொள்கிறது
அத்தனை அழகாய்
சுகமாய்...

உன் கண்கள்...

விழிகள்
பேசும்
என்பார்கள்..
உன் விழிகள்
என்னை விழுங்கி விட்டதடி...
நானே
உன்னுள் சென்று
என்னை தேடி
கொண்டிருக்கிறேன்...

உன் கண்கள் கூட
கன்னங்களாய் மாறி
என் இதழ்களில்
உரசுகிறது...

உன்னோடு
சுகபடுவதை விட
உன்னில் சுகம் தந்த
உன் கண்கள்
என் உயிரடி...

மூக்கு...

எத்தனையோ பேர்கள்...
முகத்தில்
தன் மூக்கு
பொருத்தமாய் இல்லை என்று
புலம்புவதை
கேட்டிருக்கிறேன்...
உனக்கு
அத்தனை
பொருத்தமாய்
அளவானதாய்...

நீ வரம் பெற்றவள்...
எனக்கு
வரம் தருபவளும் கூட...
என் மீது உரசும் உன்
மூக்கின் நுனி கூட
என்னை
சுண்டி இழுக்குமடி
அந்த நேரங்களில்...

இதழ்...

உன்னிடம்
எனக்கு
அதிகமாய் பிடித்தது
உன் இதழ்கள்...

தமிழின்
எத்தனை வார்த்தைகள்
போட்டு
வர்ணித்தாலும்
அதையும் தாண்டி
அழகாய்
உன் இதழ்கள்...

உன்
மொத்த இதழும்
எனக்கே சொந்தம்...
இல்லை...
இல்லை...
என் இதழ்களுக்கே
சொந்தமடி...

உன் இதழ் நீர் பருக
முடியாமல்
உன் நிழல் படத்தில்
உயிர் பெருகிறேன்
தினமும்
இதழ் உரசி...

உன் இதழின்
இரு ஓரங்களில்
விரியும் இடைவெளி
என் இதழ்களை
உள் இழுக்கும்
காற்றும் நுழையாதபடி
கவ்வி கொள்ளும்...

இது
சுகம் மட்டும் இல்லை...
என்னை சுவிகாரம்
செய்யும்
உன் இதழ்கள்...

வர்ணித்து கொண்டே
இருப்பேன்
உன் இதழ்களின் அழகை
ஒரு நூற்றாண்டு அல்ல...
நான்
ஜெனிக்கும் போதெல்லாம்...

கன்னங்கள்...

கன்னங்கள்
உன்னுள்
உறங்கி கிடக்கிறது
உறவாட
நான் வராததால்....

என் பற்களுக்கும்
என் இதழ்களுக்கும்
சண்டை
ஏற்படுமானால்
உன் கன்னங்களுக்காய்
தான் இருக்கும்...

உன் மிருதுவான
கன்னங்களை
ஒன்று சேர்க்கும்
உன் தாடை
அழகால் தானடி
என் நாவில் கூட
நீர் சுரக்கிறது...

நான் முத்தம்
தந்த பின்
பார்...

உன் கன்னங்கள் சிவந்து
பொங்கி எழும்
சுனாமி போல்
நம்மை
தொலைத்து
நமக்குள் நாம்
சுகமாய்
இணைவோம்
கன்னங்களால்
கன்னம் உரசி......

கழுத்து...

உன்
பின்னால்
நான் நெருங்கி
என் இதழ்களால்
உன் தோள்பட்டைகளில்
பதிக்கும் போது....

என் முத்தங்களால்
வெடிக்கும்
அதிர்வுகளை
உன்னுள் செலுத்தும்
கழுத்தும்
என் நாக்கின் நீளம்
எனக்கே தெரியபடுத்துமடி....

உன்னால்
என்னையே
சில நேரம்
ரசித்து விடுகிறேனடி...

மன்னிக்கவும்...

உன்னை
மொத்தமாய் ரசிப்பதை
முழுதாய்
சொல்ல முடியவில்லை
ஓரிரு கவிதைகளில்...
அதற்காய்
நீ
என்னை மன்னிக்கவும்...

ஆனால்
தண்டனை
தருவதாய் இருந்தால்
உன் இதழ்களால்
மட்டும் நிறைவேற்று

விசத்தை
உமிழ்ந்தாலும்
உண்மையாய்
பருகுவேனடி
முழுதும்...

எல்லாம்
உன் இதழ் மேல்
உள்ள காதலால்...

உன்னை பற்றி...

கோடி அழகு
கொண்டவளே!....
கொள்ளை அழகால்
என்னை
கொண்டு போனவளே!....

உனக்கு யாரடி சொன்னது?...
காதல்
சொன்னதும்
நான்
உனக்கு
உயிர் தருவான் என்று?!...

நான்
நானாய் வாழ
ஒரு நொடி தா...
உன்னை
நான்
காதல் செய்ய....

நான்
காதல் செய்யும்
நீ
யாரடி?!...

நன்றி.

இத்தனை
அழகாய் இருந்தும்
எத்தனை தன்னடக்கம்
உன்னிடம்....
நான் என்னை
காண்பதை விட
நல்ல பண்பை காண்கிறேன்....
உன்னிடம்
நிறையவே
கற்றுக்  கொள்கிறேன்....
என்னை நலமாய்
மாற்றிக் கொள்ள...
நன்றி
உன்
நட்பிற்கு...