அதி காலை

உன் அதிகாலைப்பறவைழகு
ஒரு விடியலைப்போல
புலர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது. நான்
ஒரு அதிகாலைப்பறவைபோல
பறந்துகொண்டேயிருக்கிறேன்.




                                                         கயந்தன்...........

உன்னழகு

ஒரு மத்தாப்பூவைப்போல
நீ செல்லுமிடமெல்லாம்
சிதறிக்கொண்டிருக்கிறது 
உன்  அழகு.!


                               கயந்தன்.........

குளிர்

மிதமான குளிரில் பருகக் கிடைக்கும் ஒரு 
கோப்பைத் தேநீர் போன்றது காதல். அதன்
 சுகம் அலாதியானது. அதிலும் முதல் காதல்?
 வாழ்வின் விளிம்பு நிலை வரை நம் மனதை 
விட்டு அகலாத ஒரு சுகமான சுமை அந்த முதல் காதல்.
 இந்த ஓராண்டுக் காலம் ஓரளவு நிம்மதியாய்
 வாழ்ந்து விட்டு வாருங்கள் உங்களை பிறகு
 பார்த்துக்கொள்கிறேன் என்று விதி எங்களை 
 வழியனுப்பி வைத்த காலம் அது.
 மேலிதழின் மேற்புறம் அரும்பும் மீசையோடு,
 சக வயது பெண்களை கண்டால் உள்ளுக்குள் 
ஏதோ வலி ஏற்படும் பருவம் அது.

                                                             கயந்தன்.........

கல்லூரி

       
கல்லூரியில் கூட
யாரையும் பார்த்து தேர்வெழுதியதில்லை.
காதலில் மட்டும்
உன்னைப் பார்த்துதான் கவிதையெழுதுகிறேன்.


காதல் - ஒற்றை வரியில் சொல்ல முடியாத விளக்கம்.
காதல் - விளக்கம் சொல்ல முடியாத விடயம.;
காதல் - ஒரு பெயருக்குள் இரண்டு உயிர்கள்.
காதல் - ஒரே உறவுக்குள் உலகத்தை உணர்தல்.
காதல் - பூமிக்கு கிடைத்த வரம.
காதல் - பூக்கள் தருகின்ற சுகம்.
காதல் - ஹோமோசேபியனின் முதல் கவிதை.
காதல் - கூர்ப்பின் முதல் இலக்கியம்.
காதல் - இருக்கிற உயிரிலேயே இன்னுமொரு முறை பிறத்தல்.
காதல் - இன்னொருவரால் உணரவும்...


                                                                                         கயந்தன்..........

வீட்டை விட்டு புறப்படும் பெண்ணே!
நீ அழகாய் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக
எத்தனை பெரிய சுமையை
ஏற்றிக் கொள்கிறாய் தெரியுமா?
நீ போடும் அத்தன ஒப்பனையும்
உன்னை கட்டுப்படுத்துவதை நீ உணர்வாயா?
கண்களுக்கு தீட்டிய மை கரையாமல் . .
உதட்டின் சாயம் சிதையாமல் . . .
சீவிக் கட்டிய கூந்தல் கலையாமல் . .
விலை உயர்ந்த சேலை கசங்காமல்
இன்னும் சன நெரிசலில் நீ அணியும்
அலங்காரப் பொருட்கள் தவறிப் போகாமல்
எத்தனை கவனம் எடுக்க வேண்டி இருக்கிறது பார்த்தாயா?
ஆண்களின் ஆதிக்கத்தை நீ வெறுப்பதை ஆதரிக்கும் நான்
அலங்காரத்தின் ஆதிக்கத்தை ஏற்றுகொள்ளும்
உனது அறியாமையை நான் ஆதரிக்கவா மறுக்கவா?
பதில் தருவாயா?

நீ
ஆசைபட்டபொருட்கள்
எல்லாவற்றையும்
வாங்கி பத்திரமாய்
வைத்திருக்கிறேன்

பத்திரப் படுத்தியதற்காகவாவது
என் மேல் உனக்கு ஆசை
வந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் 

                                                             by.kajanthan

அடுத்த ஜென்மத்திலாவது நீ
போடும் செருப்பாக பிறக்க
வேண்டும் நான்

அப்போதுதானே என்னை
பிடித்து உன்னை காதலிபவனுக்கு
அடிப்பாய்

                                           by.seralathan

நான் உன் கைக்கடிகாரமாய் பிறந்திருக்கலாம்
நீயாக எனை பார்க்காமல்போனாலும்
யாரவது நேரம் கேட்டாவது என்னை
பார்க்க வைத்திருப்பார்கள்
                                                            by.seralathan

என்ன செய்வது.

என்ன செய்வது தெரியாமல்
இந்த ஜென்மத்தில் உனக்கு
பிடிக்காத காதலனாய் பிறந்து
விட்டேன்.
                  

நீ ஆகாயத்தில்

நீ ஆகாயத்தில் பிறக்கிறாய்
பூமியில் சிலிர்க்கிறாய்
வானவில்லை தோன்ற வைக்கிறாய்
தொன்றுதொட்டு எங்களை நேசிக்கிறாய்
நீ குறைவாசியாக இருந்தால்
ஏன் ஏழை விலைவாசியில் தவிக்கிறான்
தொலை தூரத்தில் இருந்தாலும்
என் மனம் துரத்த வைக்கும்
அழகான மழைத்துளியே!
                                           

நெற்றிப்பொட்டாக

நான் உன் நெற்றிப்பொட்டாக பிறந்திருக்கலாம்
கொஞ்ச நேரமாக இருந்தாலும் உன்னை பார்க்க
வைத்த பெருமையோடு உன் கையாலே இறந்து
போயிருப்பேன்.
                               

சிரிப்பு

நீ சிரித்துக் கொண்டே
இருந்த உன் நிழல்படம்
அழகான கையெழுத்தோடு
உன் வாழ்த்து அட்டைகள்
எழுத்துக்களை மிச்சம்பிடித்து
நீ எழுதியனுப்பிய கடிதங்கள்
ஆழமாக அழுத்தி அழகாக
எழுதிய உன் கவிதைகள்
உன் அவசர மின்னஞ்சல்கள்
உன் ஆறுதல் குறுந்தகவல்கள்
இப்படி நீ அனுப்பிய
அத்தனையும் அன்று
நான் அழித்துவிட்டு
வீரனாய் பெருமை
கொண்டபோதும்
இன்றும் என்னால் உன்னை
என் இதயத்தில் இருந்து
இறக்கமுடியாமல் போவதில்
கோழையாய்த்தான் வாழ்கிறேன் 
                                                                 கயந்தன்..........

காதல் இயற்கையானது

ஒரு மலரின் அழகும்
யார் கண்ணுக்கும் புலப்படாத
கதிரவனின் முதற் கதிரும்
...எங்கே ஆயினும், வளிமண்டலத்தில்
அந்த தென்றல் பிறந்த இடமும்
இந்த காதல் உணர்வினால்
பேரின்பம் அடையட்டும் !!!

இருட்டில் நடக்கும் நாடகமா?
இதயங்கள் பேசும் தேன் ரகமா?

எது திருமணம்?

தோரணை போடும் யாழ் இசையா?
தேடல்கள் முடியாத பேராசையா?

விருந்துகள் போட்டியிடும் வசந்த கானமா?
வீழ்வுகளை கடந்து வரும் போர்க்களமா?

சங்கதிகள் பெருக்கும் சங்கீதமா?
சந்தோசம் நிலைக்கும் சுபராகமா?

மோகம் தொடரும் மேளதாளமா?
மோதல்கள் இருக்கும் மத்தளமா?

வாதம் முடியாத பட்டிமன்றமா?
வேதம் சொல்லும் பண்பாட்டா?
மஞ்சள் கயிறை புனிதமாக்கும் வினோதமா?
மஞ்சத்தில் ஒருவரையொருவர் மன்றாடும் மகாசபையா?
உறவுகள் வரவழைக்கும் உற்சாகமா?
பிரிவுகளை பார்க்க போகும் பந்தயமா?
வரதட்சணை பேசப்படும் வியாபாரமா?
விவாகரத்தை தூண்டும் அடித்தளமா?
இதில், திருமணம் சொல்வது எத்தனை?
அறிய செய்ய வேண்டும் சிந்தனை!
இதை அறிந்து விட்டால்,
சொந்தங்களால் நிச்சயிக்கப்பட்ட திருமணம்
சொர்க்கம் ஆகும்.

உறவுகள்

நான் நேசித்த
சில உறவுகள்
என்னை நேசிக்கவில்லை
என்னை நேசித்த
சில உறவுகளை
நான் நேசிக்கத் துடிக்கும் போது
காலம் அருகில் இல்லை
இது வழ்வின் உண்மை..


                                     கயந்தன்.......

காதல் கவிதை

என்னவரே..
உன் திருமுகத்தை.. ஒருமுகமாக்கி..
என் அகக்கண்ணில் சிறை வைத்துள்ளேன்.
உன் வாசத்தை சுவாசமாக்கி உயிர் வாழ்கிறேன்.
உன் பசுமையான நினைவுகளை
இதயத்துக்குள் பதியமிட்டு பாதுகாக்கிறேன்.
என்னை நானே இத்தனை தயார் செய்தும்
பொருள் தேடி தூர தேசம் செல்லும் உன்னை
பிரிய மறுக்கிறது 'மனசு'

எனக்கு நீ கிடைக்கும் வரை-நான்
ஒரு மிருகம் -இன்று
நான் ஒரு மனிதன்........

காதலின் அர்த்தம் சொன்னாவள்-நீ
காமத்தின் எல்லைகள் கற்பித்தவள்-நீ
கண்களில் கவிதை எழுதுபவள் நீ......

சத்தங்கள் யாவும் சங்கீதமாக எனக்கு
உணரவைத்தவள் -நீ
சதங்களை விட வாழ்வை புரியவைப்பவள் நீ....

அழகு இல்லை வாழ்க்கை அது
அறிவு என்று சொல்வபள் நீ
மறைப்பதில்லை வாழ்க்கை -மனதை
திறப்பதுதான் வாழ்க்கை என்று புரியவைத்தாய் நீ..
நீ குருவுமில்லை என் கருவுமில்லை-ஆனால்
என் வாழ்வின் ஓளிவிளக்கு நீ
பிரிதல் இல்லை வாழ்க்கை -அது
புரிதல் என்று புரியவைத்தாய் நீ.......

கவிதை என்ற என் தேடலுக்கு -எனக்கு
விளக்கம் தந்தாய்- காதல்
இல்லை கவிதை -கவிதைதான்
காதல் என்று.....................

 என் தொலைபேசியில்
அழைப்பு வரும்போதெல்லாம்
உன் நினைவுகள்
என்னைக்கொல்லுதடி!
நீ எனக்காக விட்டுசென்ற
உன்னுடைய குரல்தானே
என் தொலைபேசியின் ரிங் டோன் ...
நீ என்முன்னே இருந்தும்
உன்னோடு பேசமுடியாத
பாவியானேனடி, நான் !
என்றாவது ,
உனக்கு என் நினைவிருந்தால்
ஒருநொடி பேசிவிட்டு போ ..... ... ...

என் இதயப் புத்தகத்தை
புரட்டிப் பார்க்கையிலே
தொலைந்து போன ஞாபகங்கள்
மீண்டும் என் கண் முன்னே...
உன்னைக் காணாமல்
கண்ணீரில் தத்தளித்த
என் விழிகள்...
உன் வரவை எதிர் பார்த்து
காத்திருந்து களைத்த
என் கால்கள்...
உன்னையே
சுற்றி சுற்றி வந்த
என் நினைவுகள்
உன் வார்த்தைகளை
வேத வாக்காக
சுமந்த என் நெஞ்சம்
இவைகள் அனைத்தும்
அழிக்க முடியாத
நினைவுகளாக
இன்னும் என் இதயப் புத்தகத்தில்...

வேகமாக விரைந்த பேருந்தில் நான்
சாலை திருப்பத்தில்
சட்டென மின்னி மறைந்தது
அவள் முகம்
இருக்கவா ...... இறங்கவா
திருவிழாவில் ஒற்றை செருப்பை
தொலைத்தவன் நிலைமையில் நான்
இருபது வருடங்களுக்கு பிறகு கிடைத்த வாய்ப்பு
இமை பொழுதில் கடந்து சென்றது
இப்போதும் என் காதலை சொல்ல முடியவில்லை ....