என்னவனே!

 













என்னவனே! தினந்தோறும் கண்களில்
கனவு சுமந்து இதயத்தில் 
உன்னை வைத்து கொண்டு வாழ்க்கை
என்னும் நரகத்தில் தினம் தினம் வாழ்ந்து 
கொண்டு இருக்கிறேன்....


                                   கயந்தன்..........

உறையும்

விரல்கள் உறையும் வினாடிககளில்
ஆறாவது விரலின் புகையினோடு 
பரவும் எதோ நினைவுகள்
ஜன்னல் கண்ணாடிகளில் வழிந்தோடும்
 ஈரத் துளிக் கோலங்கள்
விழி முனைகளில் உதிர்ந்து விழும்
 கனவுகளின் மிச்சங்கள்
இலைத் தொலைத்த மரங்கள் 
கருகி தொங்கும் கிளைகள்
இதயச் சுவர்களில் மெல்ல படியும்
 வெறுமையின் எச்சங்கள்
வீதியோரம் வெளிறிய 
புற்செடிகளின் நடனங்கள்
தூரச் சூரியனின் கதகதப்பு 
தேடும் தேகத்தின் தாகங்கள்
இணைத் தேடும் பறவையின்
 காதல் பரபரப்பு இனம் புரியாத 
எதோ ஒரு பரிதவிப்பு
அந்தியில் பூக்கும் 
பனிதேசத்து வானம்
மனதோரம் அழுத்தும் 
ஒரு வித பாரம்
மேகம் போர்த்திய விண்வெளி
தூக்கம் கலைந்த பின்னிரவு
கட்டியணைத்து காமம் 
தெளிக்கும் குளிர்
கசங்கிய போர்வைக்குள் 
தீயென தகிக்கும் தனிமை
முத்தமிட்டு மோகம் 
விதைக்கும் பனிக்காற்று
தொட்டு விடும் தூரத்தில் என் ஆசைகள்
சில்லென சில்லென பனிமழை....
இன்னொரு இரவு....இன்னும் நீளுகிறது....
பனித்தேசத்தின் பக்கங்கள் 
கையொப்பம் கேட்க...
வெற்று தாளாய் இந்தப் பக்கமும் 
புரண்டு ஓடுகிறது...

                                                                                                      

                                         கயந்தன்..............

சத்தியம்

முள்ளானலும்
மலரானாலும்
சரி நிகர் சமானம்.
காதல் பாதையில்
மட்டுமே
சாத்தியமாகின்ற
விந்தை.


அடிகளானாலும்
முத்தங்களானாலும்
சரி நிகர் சமானம்.
காதல் போதையில்
மட்டுமே
சத்தியமாகின்ற
வித்தை...

               கயந்தன்............

வார்த்தைகளில்

 
























வார்த்தைகளின் கீறலில்
பதிந்து நிற்கும் ரணங்கள்...


மௌனத்தின் கனத்தில்
சூழ்ந்து சுழலும் பயங்கள்...


சிந்தனைகளின் சத்தத்தில்
உதிர்ந்து விழும் உணர்வுகள்...


நாளதன் ஓட்டத்தில்
நலிந்து மறையும் சினங்கள்...


ஊடல் மடியும் கணத்தில்
வான்வரை வியாபிக்கும் காதல்....


இனிமையான
இன்னுமோர் உலக அதிசயம்!


                                                   கயந்தன்...........

வார்த்தைகளில்

வார்த்தைகளின் கீறலில்
பதிந்து நிற்கும் ரணங்கள்...


மௌனத்தின் கனத்தில்
சூழ்ந்து சுழலும் பயங்கள்...


சிந்தனைகளின் சத்தத்தில்
உதிர்ந்து விழும் உணர்வுகள்...


நாளதன் ஓட்டத்தில்
நலிந்து மறையும் சினங்கள்...


ஊடல் மடியும் கணத்தில்
வான்வரை வியாபிக்கும் காதல்....


இனிமையான
இன்னுமோர் உலக அதிசயம்!

                                                            கயந்தன்............

ரோஜா

நந்தவனச் சோலையில்
பதமான சூழலில்
இதமான நறுமணத்துடன்
வானவில் நிறத்துடன்
ஆயிரமாயிரமாய்ப்
பூத்து நிற்கும்
ரோஜாக்கூட்டமாய் உறவுகள்..


பாலைவனச் சோலையில்
பதப்படுத்தப்பட்ட சூழலில்
மிதமான மணத்துடன்
சிவப்பு நிறத்துடன்
தனிமையில்
பூத்துச் சிரிக்கும்
ஒற்றை ரோஜாவாய்க் காதல்...


                                                            கயந்தன்..........

கண்ணீர்

சற்று கண்ணீர்துளியென்றாலும் 
சிந்திவிட்டு செல்!..... இத்தனை வருடமும் 
உன் நினைவுகள் என் இதயத்தை வருடியது
 இன்னும் எத்ததை வருடங்கள் காத்திருக்க 
உன் வருகைக்கு!..... என் ஜீவன் போகும் வரைக்கும்
 உன்னுடய நினைவுடனே வாழ்வேன்
 இந்த பூமிதனில் என் ஜீவன் பிரிந்த 
செய்திதனை கேட்டேனும் 
என் உடலை பார்க்க வருவாயா?... 
வரும்போது என்னுடய உள்ளங்கைள்
 விரிந்தே கிடக்கும் சற்று 
கண்ணீர்துளியென்றாலும் சிந்திவிட்டு செல்!.....


                                                                                          கயந்தன்............

நிகழ்வு

நிகழ்வுகள்
கிடுக்கிப்பிடியில்
கழுத்தை நெரிக்கும்.


காதல் கொள். அது
கழுத்து நீவிக்
கவலைகள் சுத்திகரிக்கும்.


உணர்வுகள்
உடலெங்கும் ஊசிகள் குத்தும்.


காதல் கொள்.  அது
ஊசிகள் பிடுங்கி
உபாதைகள் நீக்கும்.


குழப்பங்கள்
கடலில் அலையெனச்
சுழன்று தொடரும்.


காதல் கொள். அது
எதிர்நீச்சல்
கற்றுக் கொடுக்கும்.


வாழ்வில் வெற்றி கொள்ள..
வாழ்வை வெற்றி கொள்ள...
காதல் கொள்.


                                கயந்தன்............

அதி காலை

உன் அதிகாலைப்பறவைழகு
ஒரு விடியலைப்போல
புலர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது. நான்
ஒரு அதிகாலைப்பறவைபோல
பறந்துகொண்டேயிருக்கிறேன்.




                                                         கயந்தன்...........

உன்னழகு

ஒரு மத்தாப்பூவைப்போல
நீ செல்லுமிடமெல்லாம்
சிதறிக்கொண்டிருக்கிறது 
உன்  அழகு.!


                               கயந்தன்.........

குளிர்

மிதமான குளிரில் பருகக் கிடைக்கும் ஒரு 
கோப்பைத் தேநீர் போன்றது காதல். அதன்
 சுகம் அலாதியானது. அதிலும் முதல் காதல்?
 வாழ்வின் விளிம்பு நிலை வரை நம் மனதை 
விட்டு அகலாத ஒரு சுகமான சுமை அந்த முதல் காதல்.
 இந்த ஓராண்டுக் காலம் ஓரளவு நிம்மதியாய்
 வாழ்ந்து விட்டு வாருங்கள் உங்களை பிறகு
 பார்த்துக்கொள்கிறேன் என்று விதி எங்களை 
 வழியனுப்பி வைத்த காலம் அது.
 மேலிதழின் மேற்புறம் அரும்பும் மீசையோடு,
 சக வயது பெண்களை கண்டால் உள்ளுக்குள் 
ஏதோ வலி ஏற்படும் பருவம் அது.

                                                             கயந்தன்.........

கல்லூரி

       
கல்லூரியில் கூட
யாரையும் பார்த்து தேர்வெழுதியதில்லை.
காதலில் மட்டும்
உன்னைப் பார்த்துதான் கவிதையெழுதுகிறேன்.


காதல் - ஒற்றை வரியில் சொல்ல முடியாத விளக்கம்.
காதல் - விளக்கம் சொல்ல முடியாத விடயம.;
காதல் - ஒரு பெயருக்குள் இரண்டு உயிர்கள்.
காதல் - ஒரே உறவுக்குள் உலகத்தை உணர்தல்.
காதல் - பூமிக்கு கிடைத்த வரம.
காதல் - பூக்கள் தருகின்ற சுகம்.
காதல் - ஹோமோசேபியனின் முதல் கவிதை.
காதல் - கூர்ப்பின் முதல் இலக்கியம்.
காதல் - இருக்கிற உயிரிலேயே இன்னுமொரு முறை பிறத்தல்.
காதல் - இன்னொருவரால் உணரவும்...


                                                                                         கயந்தன்..........

வீட்டை விட்டு புறப்படும் பெண்ணே!
நீ அழகாய் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக
எத்தனை பெரிய சுமையை
ஏற்றிக் கொள்கிறாய் தெரியுமா?
நீ போடும் அத்தன ஒப்பனையும்
உன்னை கட்டுப்படுத்துவதை நீ உணர்வாயா?
கண்களுக்கு தீட்டிய மை கரையாமல் . .
உதட்டின் சாயம் சிதையாமல் . . .
சீவிக் கட்டிய கூந்தல் கலையாமல் . .
விலை உயர்ந்த சேலை கசங்காமல்
இன்னும் சன நெரிசலில் நீ அணியும்
அலங்காரப் பொருட்கள் தவறிப் போகாமல்
எத்தனை கவனம் எடுக்க வேண்டி இருக்கிறது பார்த்தாயா?
ஆண்களின் ஆதிக்கத்தை நீ வெறுப்பதை ஆதரிக்கும் நான்
அலங்காரத்தின் ஆதிக்கத்தை ஏற்றுகொள்ளும்
உனது அறியாமையை நான் ஆதரிக்கவா மறுக்கவா?
பதில் தருவாயா?

நீ
ஆசைபட்டபொருட்கள்
எல்லாவற்றையும்
வாங்கி பத்திரமாய்
வைத்திருக்கிறேன்

பத்திரப் படுத்தியதற்காகவாவது
என் மேல் உனக்கு ஆசை
வந்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் 

                                                             by.kajanthan

அடுத்த ஜென்மத்திலாவது நீ
போடும் செருப்பாக பிறக்க
வேண்டும் நான்

அப்போதுதானே என்னை
பிடித்து உன்னை காதலிபவனுக்கு
அடிப்பாய்

                                           by.seralathan

நான் உன் கைக்கடிகாரமாய் பிறந்திருக்கலாம்
நீயாக எனை பார்க்காமல்போனாலும்
யாரவது நேரம் கேட்டாவது என்னை
பார்க்க வைத்திருப்பார்கள்
                                                            by.seralathan

என்ன செய்வது.

என்ன செய்வது தெரியாமல்
இந்த ஜென்மத்தில் உனக்கு
பிடிக்காத காதலனாய் பிறந்து
விட்டேன்.
                  

நீ ஆகாயத்தில்

நீ ஆகாயத்தில் பிறக்கிறாய்
பூமியில் சிலிர்க்கிறாய்
வானவில்லை தோன்ற வைக்கிறாய்
தொன்றுதொட்டு எங்களை நேசிக்கிறாய்
நீ குறைவாசியாக இருந்தால்
ஏன் ஏழை விலைவாசியில் தவிக்கிறான்
தொலை தூரத்தில் இருந்தாலும்
என் மனம் துரத்த வைக்கும்
அழகான மழைத்துளியே!
                                           

நெற்றிப்பொட்டாக

நான் உன் நெற்றிப்பொட்டாக பிறந்திருக்கலாம்
கொஞ்ச நேரமாக இருந்தாலும் உன்னை பார்க்க
வைத்த பெருமையோடு உன் கையாலே இறந்து
போயிருப்பேன்.
                               

சிரிப்பு

நீ சிரித்துக் கொண்டே
இருந்த உன் நிழல்படம்
அழகான கையெழுத்தோடு
உன் வாழ்த்து அட்டைகள்
எழுத்துக்களை மிச்சம்பிடித்து
நீ எழுதியனுப்பிய கடிதங்கள்
ஆழமாக அழுத்தி அழகாக
எழுதிய உன் கவிதைகள்
உன் அவசர மின்னஞ்சல்கள்
உன் ஆறுதல் குறுந்தகவல்கள்
இப்படி நீ அனுப்பிய
அத்தனையும் அன்று
நான் அழித்துவிட்டு
வீரனாய் பெருமை
கொண்டபோதும்
இன்றும் என்னால் உன்னை
என் இதயத்தில் இருந்து
இறக்கமுடியாமல் போவதில்
கோழையாய்த்தான் வாழ்கிறேன் 
                                                                 கயந்தன்..........